Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het is vreemd. Waarom zijn alle andere menschen zoo helder wakker? Waarom willen ze dit wel en dat niet met verbijsterende heftigheid? Waarom kan het haar allemaal zoo weinig schelen?

Ze zou zich hierover niet bekommeren, zooals ze zich al deze maanden, dat ze met Gerard Berkhof verloofd is geweest, niet heeft bekommerd om haar gelaten afwezigheid, als ze niet nu ... . juist nu op haar trouwdag .... een begin van wakker worden speurde. Iets levends .... een interesse, dat in haar te gloren begint. Heeft de herfststorm het aangeblazen misschien?

— Beeldig —, zegt tante Adeline. — Draai eens rond, Stance, — En Stance draait langzaam rond, zooals ze dat ontelbare malen gedaan heeft den laatsten tijd onder den keurenden blik van kritische vrouwenoogen.

Een zwijgen valt, als het kleine modistetje met geheven armen den langen, kanten bruidssluier aandraagt.... het familiestuk. Stance voelt weer het vluchtig bewegen van haar even harde handen over haar gezicht en hals en schouders. Ik ken van deze vrouw met wie ik toch uren samen was, alleen de handen, denkt ze. Hoe gek ! Verder heb ik heelemaal niet op haar gelet, maar haar handen.... de manier, waarop ze je beroeren, zoo zakelijk en doelbewust.... zou ik na jaren nog herkennen.

Nu is de sluier om haar heen als een blanke nevel. Daarbinnen is ze heel alleen in haar eigen wereld, zeer ver van alle anderen.

Sluiten