Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hebben. En hij kón haar niet hebben, al nam hij haar duizendmaal. Norsch in zijn machteloosheid viel hij tegen haar uit: — Kun je nou Antje dat gegalm in de keuken niet afleeren, Stance? Het klinkt door het heele huis. —

— Is de kachel op mijn kamer aan ? O nee, natuurlijk niet. Wanneer is hier iets wel in orde ? Ik zei toch vorige week .... —

— Kunnen we een half uur vroeger eten? Ik heb je wél gewaarschuwd. Ik heb uitdrukkelijk gezegd, dat Vrijdags .... iederen eersten Vrijdag van de maand . .

Graag zou hij een ruzie geforceerd hebben. Het zou hem hebben opgelucht. Maar er was geen ruzie te maken met Stance. Veel te weinig substantie voor ruzie in haar.

Stance had wel vaag het gevoel van een grooter gelijk, dat school achter zijn schijnbaar ongelijk. Ze was een slechte vrouw geweest voor hem. Maar het kon haar zoo weinig schelen. Hij was te vreemd, dan dat ze meegevoel voor hem kon hebben.

Gerard Berkhof was zwaar geworden in zijn huwelijk, statig bijna. En de minzame hoffelijkheid, die hij in gezelschap en buitenshuis nog altijd demonstreerde, had iets zalvends gekregen. Hij leek meer dan ooit op den modedominee, die hij ook wel graag had willen zijn.

— Een mooie man —, zeiden dweepende dames. Zijn carrière was succesvol genoeg. Hij had een over-

Sluiten