Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niet noodig had — een liaison begonnen met een Arnhemsche cliënte .... een gescheiden vrouwtje. Die was inderdaad verliefd genoeg geweest op hem, den mooien Gerard Berkhof. Hij had moeite genoeg gehad het dametje weer kwijt te raken, dat hem eigenlijk alleen maar verveelde. Tja .... en Stance. Verliefdheid was allemaal onzin. Verliefdheid begeerde hij in het minst niet. Hij was daar te oud en te verstandig voor. Maar ze had zoozeer in hem op moeten gaan, dat zijn zaak .... zijn strijd .... de hare werd.

Tonnie was 2i toen ze opnieuw zwanger werd. Hij zag het met genoegdoening. Steeds schichtig en gegeneerd, alsof het iets indecents was, bewoog ze zich met haar zwaarder en lomper wordend lichaam door het huis. Dat kon ze met al haar vervloekte Marenssubtiliteit dan toch maar niet ontgaan. Dat had ze te dragen als ieder andere vrouw. En hij was het, die het haar bezorgde.

In de kinderkamer, waar de vier jongens soms een helsch spektakel maakten, ontvluchtte hij de latente vijandigheid, die hem overal elders in zijn huis bedreigde. Als hij zich erg ontstemd en bedrukt voelde, nam hij een van de bengels over de knie — er was altijd wel een vergrijp te vinden, dat noodzakelijk gestraft moest worden — en kletste duchtig en met wellust op de bloote billen.

Het slachtoffer schreeuwde erbarmelijk, maar aan de goede verstandhouding tusschen vader en zoons deden

Sluiten