Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ze kon het niet alleen laten.

Trouwens men vroeg haar niet, om beneden te komen. Haar stille aanwezigheid deed de anderen schuw en onwennig zwijgen.

— Alsof een spook daar zat —, dacht Johanna geprikkeld de enkele malen, dat ze beneden was gekomen. Ze liet nu door Antje de thee voor mevrouw boven brengen.

Beneden vond Gerard Berkhof eindelijk een welwillend en bewonderend gehoor voor het relaas zijner dagelijksche wederwaardigheden.

Johanna, terwijl naast haar de gestopte en herstelde kousen en sokken en jongensondergoederen zich opstapelden, luisterde met bewonderende aandacht naar den knappen, blonden neef Gerard.

's Nachts droomde ze onrustige en „rare" droomen.

Hij was enkel maar verheugd, dat hij nu ook in zijn eigen huis de gelegenheid had naar hartelust zijn eigen stem te hooren.

Boven luisterde Stance naar het nachtelijk ruischen der boomen en durfde niet slapen gaan, omdat het booze oog van het leven loerde op het kind.

Zij droomde, als ze diep in den nacht in een onrustigen slaap was gevallen, van de begoniabloemen, die zich vereenigd hadden tot één enkele groote, boosaardig glanzende bloem, die tegelijk een spin met harige pooten was. Ze gilde in haar slaap. De spin had het kind willen worgen.

Sluiten