Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET VEELVULDIG ONNOODIG GEBRUIK VAN BRILLEN

tijdens dien druk de oogbol meèr of minder zijn normalen vorm herneemt en de refractie naar die mate verbetert.

Volgens mijn meening is het dus niet de vorming van de stenopaeische spleet die de verbetering verklaart. Dit zou wèl het geval zijn wanneer er een stenopaeische ronde opening gevormd werd.

Hoe nu de uitrekking van den oogbol door hypertonus van de 4 uitwendige oogspieren, zoomede de antagonistische werking van de 2 schuine oogspieren, en de genezing, resp. verbetering van beider tegengestelde oogbolvervormingen door een nietoptische behandeling (d.w.z. zonder toepassing van brillen) kan verklaard worden, hoop ik later in een oogheelkundig tijdschrift uiteen te zetten.

In elk geval meen ik alvast op grond van eigen ervaring te kunnen mededeelen, dat de gunstige resultaten van de psychische therapie berusten op een relaxatie van den hypertonus van genoemde spiergroepen.

In tegenstelling met genoemde waarneming bij axillaire myopie zag ik bij myopie berustende op hypertonus van de inwendige spieren (musc. ciliaris), dat de oogleden niet geknepen werden.

Bij beide categorieën van myopen zag ik echter door overreding, dus zonder glazen, opheffing dan wel verbetering van hun vermeende refractie afwijking; of ook wel eens na hen overtuigd te hebben dat ik zulks tot stand had gebracht met een stel misleidende glazen waarvan de totale breking gelijk stond met een plan glas.

Komen wij thans tot de indeeling in categorieën van personen die onnoodig brillen dragen.

In de eerste plaats noem ik dan diegenen welke oogglazen dragen voor z.g. asthenopie, personen, die hun klachten over: spoedige vermoeidheid bij het zien, hoofdpijn, duizeligheid, en dergelijke, toeschrijven aan een oogaandoening. Deze worden dikwijls geholpen met een bril, meestal met zwakke, positieve glazen, al of niet gecombineerd met cyl. glazen.

Het voorschrijven van een bril bij asthenopie is echter een symptomatische en niet een causale behandeling. Dit blijkt wel sprekend uit het artikel van den oogarts Bahr (klin. Mon.bl. für Augenheilkunde, Sept. afl. 1933, blz. 371).

Bahr beschouwt wel is waar asthenopie als een neurose van het vegetatief zenuwstelsel, doch gelocaliseerd in het oog.

Sluiten