Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wie weet, mijmerde hij soms, of ik op een anderen tijd niet in de gedaante van een worstelaar woonde, van een millioennair, een filosoof of een winkelier, om maar iets te noemen. Het is moeilijk dat te ontdekken, want gedane zaken nemen geen keer en het verleden komt niet terug.

Deze herinnering vervulde bijna dagelijks zijn gedachten, zoodat hij vaak in gepeinzen wroette, wrong en graaf de om zijn kost te zoeken en geen oog had voor het leven van andere aardwormen. Hij wisselde nooit met hen van gedachten en wist bijgevolg niets van hetgeen er met hen gebeurde. Indien hij niet zoo eenzelvig geweest was had hij misschien uit het lot van anderen kunnen leeren. Want hij was niet de eenige die een verbazend avontuur beleefde.

Hij hield van het stille uur, wanneer het door de graswortels niet meer dreunde en een koel vocht door de aarde sijpelde. Dan voelde hij zich glad en lenig, zoodat hij op zijn gemak kronkelde en de kluiten netjes terzijde duwde. Op zulke oogenblikken, wanneer niets hem hinderde en de vrede diep in zijn gemoed lag, erkende hij wel eens dat het leven van een gewone pier aangenaam kon zijn.

Sluiten