Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gang had gekregen tot het Paradijs, gaf hij een beschrijving van de zaligheid die daar heerschte: De menschen, die naakt gaan behalve dat zij doorschijnende doekjes dragen in alle kleuren van den regenboog, zijn er wit als sneeuw zonder vlekjes of wratjes, de meesten met haren van echt zilver of goud, sommigen met een krans van bloemen of van licht om het hoofd. Zij loopen niet, zij zweven of wel zij dansen, maar anders dan in Wakland. Zij eten niet, maar hebben daarvoor in de plaats een voldoening die nergens anders is te vinden. Ik merkte op dat er, wanneer zij elkander aankeken, een wit licht uit de oogen straalde en dan zag ik het geluk op de aangezichten. Het is een land van dat geluk waar sommigen van u ’s nachts nog wel van droomen. En men heeft mij daar verzekerd, dat alle menschen er binnen kunnen komen als zij zich als goede menschen gedragen, maar een duidelijke bepaling daarvan werd mij niet gegeven.

Het rumoer van bijval en gejuich klonk verbijsterend, allen riepen dat zij als goede menschen konden leven, dat zij wel wisten hoe dat was en dat zij het zeker zouden doen. Ziedaar, dacht Potbul, wat men al niet gelooven wil. Hij

Sluiten