Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

draaien en het boren, het schaven en het polijsten, en de meester, die altijd hoopte hem tot knecht te krijgen, liet hem gaarne toe. Moeijens stond onbewegelijk nu bij dezen, dan bij genen, zonder opmerking of vraag. De gezel deed dubbel zijn best wanneer hij toekeek. En zoodra er voor het schaftuur gebeld werd haastte hij zich om heen te gaan, dan riep de baas hem na, dat er werk voor hem was met goed loon, maar hij antwoordde altijd dat er nog meer werk voor hem lag dan hij af kon maken.

En dat was waar. Zijn moeder en zijn tante scholden hem wanneer hij thuis kwam, zeggend dat Harmen was komen vragen of het uithangbord, al voor een jaar besteld, nu eindelijk klaar was; de weduwe Gilles, die gezegd had dat zij niet langer wilde wachten op het kastje; de rijke brouwer, die gevloekt had dat zij hem bedotten met de paneelen. Moeijens antwoordde niet, want ook het brood, de soep, de boonen van dit oogenblik wilde hij terdege kennen. Het ontging hem niet wat er aan bakken en koken ontbrak, want hij had het zoo vaak zien doen dat hij er alles van wist.

Zoodra hij de laatste kruimels had opgegeten ging hij naar zijn werkplaats op den zolder,

Sluiten