Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aardewerk in scherven. Een soldaat zeide dat de bevolking was uitgemoord, niet alleen hier, maar in al de dorpen, de soldaten hadden gemurmureerd tegen dat genadeloos doodslaan met de kolf van het geweer, en vooral de kleine kinderen hadden zij zooveel mogelijk beschermd en verborgen. Toen was de kanselier gekomen. Ja, ik heb hem zelf gezien, ik kan zijn gezicht nooit vergeten.

Hij liet alle kinderen oppakken en samenbrengen binnen staketsels, door schildwachten bewaakt, al de kinderen die er nog gevonden werden, dat waren bijna allen de kleine. Niet de allerkleinste, die waren met hun moeders gevallen, maar die pas begonnen te loopen tot den leeftijd van een jaar of tien. De kanselier beval ze weg te voeren naar het gebergte, een streek waar geen gras groeit en geen water is. Ik zag ze gaan, ik zag hem ook, toekijkend, in zijn jas vol goud en eereteekenen, op zijn paard met zilver lan de teugels, hij keek toe. Duizenden kinderen gingen er, een morgen en een middag, dicht samengedrongen, sommigen hand aan hand en sommigen die de kleinsten droegen, mager, huilend van den honger. Wat zal ik meer vertellen? [k heb ze in het gebergte nog gezien, voortge-

Sluiten