Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wie de eerste verschijnselen van veroudering waarneemt, op welken leeftijd ook en van welken aard zij mogen zijn, voelt bovenal de weemoedigheid ervan, de weemoedigheid van het vertrek, van den herfst, van de voorstelling die gedaan is. Geen volwassene zal naar den ouderdom verlangen. Flaherty beweert dat hij over de zeventig genoeg begon te krijgen van den levensbloei en nieuwsgierig, ja verlangend uitkeek naar zijn ouderdom. Verlies van tanden, verdunning van haar, beide in nauwelijks te noemen mate, waren tot dusver de eenige voorboden, waarop hij evenwel geen acht sloeg. Ik meende dat dit hart genoeg gehamerd en gebonsd had van kwade hartstochten; dat dit hoofd meer dan genoeg gezwoegd had met gedachten die mij niet tot mijn voordeel van het redelooze dier onderscheidden; ik begon mij af te vragen of de rust mij meer behagen zou dan de inspanning waar ik mij tot dusver in verlustigd had. Het was nog slechts nieuwsgierigheid, meer niet, want wanneer ik mij het leven van een heer in ruste voorstelde, werd ik draaierig in het ingewand. Toch was de gedachte een aanwijzing dat het verlangen er naar, hoewel nog ongeboren, in aantocht was. En ik reken dan ook dat

Sluiten