Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maar toen hij vertrok bleek toch dat er iets beslist was, want haar vader zeide: Zeker kind, dat heb je goed gekozen, braaf is hij, ook welgesteld. Wat echter het hart van Anastasia betrof, dat had ook den ander kunnen kiezen. Nog in de bruidsjapon, van de kerk huiswaarts rijdende, vroeg zij Anton, den bruidegom, of hij zeker wist dat zij zich niet vergist had, maar hij stelde haar gerust.

Welnu, zij was dus Antons echtgenoote. Men dwaalt evenwel als men denkt dat de drieknoopige zielsband thans begon de verwarringen voort te brengen. Niets daarvan. Anton en Andries waren degelijke mannen, door en door fatsoenlijk, die zich stipt hielden aan de lotsbeschikking en vrienden bleven zonder hoovaardij ter eene, zonder nijd ter andere zijde. Toen Anton erfde en een gezellig rentenier werd, toen Andries in zijn ambt geleidelijk bevorderd werd en in zijn taak bevrediging vond, gunden zij het elkander gaarne. Voor Anastasia gleden de dagen nog gemakkelijker, zij raakte eerst gewoon aan Anton, daarna verknocht.

Ja, verknocht aan hem werd zij in hooge mate. Hij was haar speelpop en haar afgod en, bij afwezigheid van kinderen, werd hij ook al

Sluiten