Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Daar had men kort te voren een naamkundige aangesteld tot ambtenaar van het bevolkingsboek, en wel, zooals men zich herinnert, omdat er misbruik werd gemaakt van de vrijheid met de namen. De raarste namen placht men daar aan te geven, onwetend als men was van de beteekenis. Daar was een eind aan gemaakt.

De naamkundige was een bekwaam persoon, niet zoo gestreng als hij wel leek door den zwaren knevel, waaronder een beminnelijke glimlach school. Hij wees Jansen een stoel, hij bladerde in het schrijfboek en hij sprak:

Zie eens hier, meneer. Vergeet u de hoofdzaak niet. Een naam is of althans behoort te zijn een begrip. Als ik zeg: sigaar, dan ziet u in uw gedachte wat ik bedoel. Als ik zeg: Jan, dan denkt u aan u zelf of aan een ander die zoo heet. De naam drukt dus uit wat iets is, maar ik voeg er dadelijk bij dat dit de moderne opvatting is. In andere tijden heeft men wel gemeend dat het ding de naam was. Misschien is dit wat moeilijk voor u, maar ik zal het u met een voorbeeld duidelijk maken. Toen God sprak: Er zij licht, bestond het licht nog niet, maar wel de naam er van. Daaruit maakte men de gevolgtrekking dat de naam, het begrip dus,

Sluiten