Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hebt u het gevat, meneer? Eerst het kind; dan het kennen; dan pas de naam.

Toen Jansen thuiskwam zeide hij alleen: Wij moeten wachten met den naam. Terloops deelde hij zijn vrouw mede wat Jan en Lijsje beteekenen, hetgeen haar verbaasde.

Op een dag werd het kind geboren, een jongen. De moeilijkheid in de keuze van een naam werd gehalveerd en nam nochtans toe. De ouders zagen in het wicht niets klassieks of Germaansch, niets van godsdienst of letteren, ook niets modems. De moeder wilde dat hij dan maar Jan zou heeten. Maar de man weigerde dit en zwoer dat hij alleen den juisten naam zou laten boeken. Op het stadhuis vertelde hij den heer Emile dat het hem nog niet gelukt was een begrip te krijgen, hij dacht dat het wel een poos zou duren omdat zuigelingen zoo snel veranderen. De naamkundige zeide: Neem uw tijd, meneer. De hoofdzaak is de juiste naam.

Wegens de moeilijkheid wilde Jansen ook den doop uitstellen en in dien tijd, toen men hier te lande wat heidensch werd, zou niemand zich daaraan geërgerd hebben. Maar zijn vrouw verzette zich zoo heftig dat hij uitging en een dominee vond, die zijn bezwaamis begreep en

Sluiten