Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lijk uit gehechtheid aan iets dat voorbij was, den naam van stuiver aan een munt die niet rond en niet vierkant was en daarom ook niet op prijs gesteld werd, laat staan bemind zooals haar voorganger, klein en blinkend als een knoopje aan een kinderhemd. Men moest, dit stuivertje beschouwende, altijd aan iets kinderlijks denken. De groote vingers van een veeman of een visscher konden het niet gemakkelijk van de tafel nemen, de letters, het jaartal, de kraaltjes aan den rand waren zoo fijn, dat alleen zeer jonge oogen ze lezen en tellen konden en de stuivertjes, die men het liefst ontving, hadden als beeldenaar het hoofd van een klein meisje. Er waren oudere, die den beeldenaar van een koning droegen, maar ook hierop was iets onschuldigs te onderscheiden. Het verwondert niet, dat menigeen dit muntje dierbaar hield, niet uit hebzucht of spaarzaamheid. Onze grootouders hadden den tijd ook uit geld hun speelgoed te zoeken. Men vertelt dat er tantes waren die stuivertjes verzamelden met geen ander doel dan er halskettinkjes van te laten maken voor haar nichtjes. Voor velen vertegenwoordigden zij dus niet alleen een waarde van geld, maar ook zulke als gelegen mag zijn in genegenheid

Sluiten