Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ik negen jaar? Het had alleen zijn eigen jaartal gezegd, niet dat het juist negen jaar jonger was dan zij. Zij bekeek het nog eens beter omdat zij zooiets in lang niet was tegengekomen, en het was haar of het kransje aan de eene zijde, het hoofd van den koning aan de andere aan een tijd herinnerden zoo ver weg, dat het niet wezenlijk scheen. Opeens bezon zij zich dat er vroeger van zulke muntjes kettinkjes gemaakt werden voor kinderen. Zij ging zitten en hield het op de open hand. Hoe kwam het dat er in de herinnering een naam wakker werd en dat zij een beklemming voelde? De haren waren nog niet grijs toen zij meende dat het een zegen was aan sommige dingen niet meer te denken, want ieder mensch ondervindt wel iets dat blijft knagen, ook al heeft hij nergens schuld aan, en menigeen zou niet oud worden als hij iets, dat pijn gedaan heeft, niet vergeten had. Vergeten had zij dien naam natuurlijk niet, maar zij had hem in de gedachten allang niet meer genoemd. Zij keek het stuivertje nog eens aan omdat zij niet begreep waaraan het eigenlijk herinnerde. Plotseling zag zij een kettinkje voor zich, alle stuivertjes met het hoofd van den koning boven. Bij het kind dat het droeg, en dat nu als zij

Sluiten