Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

linnen kwam stond haar vader daar bi) den choorsteenmantel en hij vroeg er naar met een larde stem, maar haar moeder antwoordde niet n ging rustig voort aan de koffietafel. Als zij oen gezegd had dat zij het genomen had, was iet met een standje afgeloopen. Misschien had ;ij het ook wel gezegd als Tilly haar niet zoo ïad aangekeken. En zij was ook bang, want haar rader werd zoo heftig dat hij vloekte en toen iaar moeder heel zacht iets zeide sloeg hij een jord stuk op de tafel en liep de deur uit. Zij milde en zij snikte, maar haar zusje keek en laarom kon zij ook toen niets zeggen.

Maar waarom moest zij het verstoppen in laar kast en er hardnekkig over zwijgen ook :oen haar ouders er nog eens en nog eens over praatten, heftig de een en bitter de andere? iltijd over dat stuivertje en het onbehoorlijk voortrekken van een van de kinderen, zooals haar vader dat toen noemde, terwijl zij met een woord had kunnen zeggen dat haar moeder het niet gedaan had.

Het was nu altijd twist in de kamer, over dit en over dat, en of de dingen snel of langzaam gebeurden, wist zij niet. Maar dikwijls zaten zij alleen aan tafel. Zij kon zich ook niet herinne-

Sluiten