Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dachten de waarde niet verstond. Zoo kwam het dat hij er vele wegdeed die hij liever had moeten houden. Hij beoordeelde ze eenigszins bekrompen, naar titans wijze, de kleine verwerpend, de groote overmatig waardeerend. Gedachten aan snoepgoed, aan kleeding, aan keuvelpraatjes, aan patience en dergelijk spel, die immers tallooze hoofden aangenaam bezighielden, achtte hij niet belangrijk, omdat zulke dingen hemzelf onverschillig waren, terwijl hij gedachten aan heldenmoed, aan macht en moord, aan roem en eeuwigheid, gedachten die ook luider aan zijn ooren klonken, veel mooier voor de menschen vond. Er waren ettelijke gedachten onder die hij niet durfde weg te gooien, omdat zij hem duisterder dan alle andere voorkwamen en hij ze derhalve eerbiedig van alle kanten bekeek, dat waren gedachten van theologen en philosophen. Hij meende dat het nageslacht ook dankbaar zou zijn voor het behoud hiervan.

Nu had hij een fraaie verzameling, hij was er mee in zijn schik, hij hield er zich soms uren lang mee bezig.

Maar na een poos vond hij dat er nog veel te veel waren die wel gemist konden worden.

Sluiten