Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ELS NEEMT DE LEIDING

betrekking in Holland te vinden. Hij zou natuurlijk zijn best wel doen, maar het kon lang duren en in die tussentijd bracht het pension misschien een heleboel geld op.

Els Verschoor was een optimiste. Ze dacht zelfs niet aan de mogelijkheid, dat het pension zou kunnen mislukken. Het kwam niet bij haar op, dat ze al het werk misschien voor niets zouden doen. Dat er wellicht in de hele zomer geen enkele gast zou verschijnen!

„Els Verschoor, jij dan maar,” zei juffrouw Knottenbelt.

Els keek haar dom aan. En Joop fluisterde. „Richelieu.”

Els meende, dat ze wel eens meer van die naam gehoord had. Ze deed of ze enkele seconden nadacht, toen antwoordde ze: „Richelieu, juffrouw.”

„Goed zo, kind! Ik meende, dat je weinig aandacht schonk aan de les, maar het valt mij mee. En vertel nu eens verder, wat je van Richelieu weet.”

Toen pas schoot het Els te binnen, dat ze een prachtig exc. as had.

„O juffrouw, ik heb gisteren vrij gehad van huiswerk, omdat mijn vader thuiskwam uit Indië. ’t Staat in ’t klassenboek.”

Juffrouw Knottenbelt keek het na. „Inderdaad, je hebt gelijk, kind. Luister dan vooral oplettend toe, opdat je niet achterop komt. Jan ten Brink, vertel jij me eens iets van Richelieu.”

Jan ten Brink keek met een zucht op. Hij was bezig een verlovingskaart te maken voor Els Verschoor en Johan Kerkmeester en hij vond het erg onaangenaam, dat hij van zijn werk werd gehaald. Daar kwam bij, dat hij nog nooit van Richelieu had gehoord. Want in de vorige geschiedenisles had hij niet opgelet en zijn les voor vanmiddag had hij niet geleerd.

’t Was een heel verkeerde berekening geworden. Juf-

Sluiten