Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ELS NEEMT DE LEIDING

sion ging. Het contract werd getekend en de zaak was in orde.

De heer Verschoor kreeg een sleutel mee en die middag ging hij met zijn vrouw en zijn twee dochters het huis nog eens bekijken. Er was een ruime hall, beneden twee zeer grote kamers aan de rechterzijde en twee kleinere aan de linkerkant. Keuken, bijkeuken, ruime garage voor twee auto’s en bovendien nog een schuur in de tuin.

Boven waren zeven kamers en een badkamer. In vier van die kamers konden tweepersoons bedden en als het nodig was, kon er nog een kinderbedje bij.

„We kunnen dus wel tien of twaalf mensen hebben,” zei Els. „Nou, da’s mooi. Wat zullen we veel verdienen, hè Vader?”

Meneer Verschoor lachte. „Afwachten, meisje. Eerst es zien, of we wel gasten krijgen. We zullen natuurlijk adverteren en we moeten ons best maar doen.”

„Nu hebben we zoveel kamers,” zei Tini, „nu krijg ik zeker ook wel een eigen kamer, hè Moeder?”

„Welneen, kind,” antwoordde Els. „We huren dit huis toch voor gasten? Wij krijgen helemaal geen kamer. Het worden allemaal kamers voor de gasten. Niet waar, Moeder?”

„Dat is wel de bedoeling, Tini. Maar och... het zal maar een paar maanden werkelijk druk zijn. En als het niet druk is, kan jij best een van de kleine kamers krijgen, Tini”

Toen was Tini ook tevreden. Meneer Verschoor had een potlood en een notitieboekje in zijn hand. Ze gingen stuk voor stuk alle kamers door en bespraken, wat ze nodig hadden, om al die vertrekken te meubileren.

„We hebben niet veel,” zei mevrouw Verschoor. „We zullen heel wat moeten bijkopen. Onze eigen meubels kunnen in de eetkamer, vind je ook niet, man? En de meubels

Sluiten