Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ELS NEEMT DE LEIDING

van de slaapkamers, zullen we maar weer voor ons zelf nemen. Dan kopen we voor de andere kamers alles in Utrecht.”

Thuis werd de rekening opgemaakt. Het viel niet mee. Er moesten heel wat meters gordijnstof zijn, en heel wat matten, om op de vloer te leggen. Meneer en mevrouw Verschoor schrokken er van, toen ze zo ongeveer hadden uitgerekend, wat de gehele inrichting hen wel zou kosten. Maar ze hadden nu A gezegd en ze moesten ook B zeggen.

Els was nog steeds warm voor het plan. Ze vond het al heerlijk, dat haar Vader iets te doen had. Want de heer Verschoor regelde bijna alles. Dat liet hij niet aan zijn vrouw over. Hij besprak met de werklieden, hoe hg de kleuren van de verf wilde hebben; hij stond zelf in een oud pakje de paden van de tuin te schoffelen en hij lette op alles.

Omstreeks de tweede helft van Mei moest het huis gereed zijn. Want van die tijd af konden er al gasten verwacht worden. En er was zoveel te doen... zo ontzettend veel.

# De Paas-vacantie brak aan en Els was nergens voor te vinden. Ze wilde niet met haar vriendinnen gaan fietsen, ze wilde niet wandelen in de bossen, ze was steeds bij of in het huis te vinden. Els begon van het huis te houden, net alsof het al hun eigendom was. En ze had er een handje van, om haar vriendinnen ook aan het werk te zetten. Ze was wel handig en zo had ze bijvoorbeeld een aardig plan voor de wand-versiering. De ouders van Els voelden heel weinig voor de lelijke plaatjes en gouden lijsten, die je in goedkope bazars kon krijgen. Maar aan de andere kant was het wel erg duur, om voor elke kamer iets moois te kopen. En toen kwam Els op het idee, om goede platen te kopen in een kunsthandel in Utrecht en die zelf in te lijsten, met behulp van zwart-linnen foto-

Sluiten