Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ELS NEEMT DE LEIDING

gepruts af. Ze kon niet lang achter elkaar stil zitten en het had haar altijd moeite gekost, om een werk wat ze begonnen was, af te maken.

Overigens waren Wil en Els blij, dat ze de onderbreking van het werk op Joop konden schuiven. Het drietal pakte de fietsen en reed naar de andere kant van het dorp.

Bij het huis stonden ladders en enige schilders waren druk aan het werk. Onder een van de ladders stond een grote pot met bruine verf. Toen Joop achter het huis precies zo’n pot ontdekte, die leeg was, haalde ze de volle pot weg, op een ogenblik dat de man niet keek, en zette er de lege voor in de plaats.

Voor het raam in de grote huiskamer stonden de meisjes te genieten van de gelaatsuitdrukking van den schildersknecht, die van nature toch al niet erg intelligent was. Hij bekeek de pot van alle kanten en gluurde er zelfs onder.

„Precies Charley Chase,” gichelde Joop, maar op dat ogenblik keek de verversknecht op en hij zag de drie vrolijke gezichten in de kamer. Toen ging Joop hem maar vertellen, waar hij zijn volle verfpot vinden kon.

„Ik dank u vriendelijk,” zei de schilder en hij gaf Joop met zijn kwast een crème lik over haar wang. Ze was er helemaal beduusd van en zelfs Wil kwam uit de plooi en lachte luid.

„Kind, wat hèb je?” vroeg mevrouw Verschoor die juist de gang in kwam.

„Een lik van een verver, mevrouw,” antwoordde Joop waarheidsgetrouw. „Ik weet niet, of ze ’t met u ook al gedaan hebben.” .

„Maar Joop, hou opP’ '

Joop ging naar de keuken en begon met water te smeren. Het bleek uitstekende verf te zijn, die tegen water bestand was. Joop smeerde het plakkaat wel uit, maar ’r

Sluiten