Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ELS NEEMT DE LEIDING

en aan zorg ik eerst met Kathe voor ’t ontbet. We maken een heleboel potten thee en we koken eieren. Na het ontbijt wassen Kathe en ik samen af. Dan ga ik naar boven om de kamers te doen...”

„Weet jè wel wat je zegt, Els? Iedere dag al die kamers doen? Zou je dat maar niet aan Kathe overlaten?”

„Neen, Vader, want dan gaat Kathe, in de keuken staan om voor de lunch te zorgen en als er erg veel gasten komen, nemen we ’r immers nog een noodhulp bij?”

Els meende, dat haar vader een beetje sip keek.

”®n a}s ^ r af kan, Vader,” ging ze moedig

voort, „dan doen we ’t niét. Als ik boven klaar ben, ga ik; de kamers beneden doen. Zo tegen twaalf uur kan ik daar mee klaar zijn. Intussen zorgt Kathe voor koffie, of wat de gasten bestellen. Ze moet ook altijd een pan bouillon op t vuur hebben, en er moet steeds verse koffie zijn. Daarom kan zij’ niet weg uit de keuken. Na de lunch wassen we weer af en dan gaan we meteen aan de gang voor het dmer. Groente schoonmaken, aardappels schillen... fijne puddingen maken. Moeder geeft aanwijzingen en wij tweeën doen t. Nou... dan het diner en afwassen en ’s avonds om een uur of zeven zijn we klaar.”

„En ik?” vroeg meneer Verschoor glimlachend.

„U bent de vraagbaak van het pension! U geeft inlichtingen over mooie fietspaden en wandelingen en u staat in een zwart pak in de hal.”

„Goeie genade, moet ik daar een zwart pak bij aan hebben?”

Els bleef ernstig, „’k Weet ’t niet zeker. In een hotel w>en ze ’t altijd wel, maar in een pension misschien niet. Nou ja, dat moet u zelf maar weten. En moeder kijkt, of alles goed gaat. Die mag aanmerkingen maken. Maar ze hoeft niets te doen.”

Vader Verschoor was niet zo gemakkelijk te overtuigen.

Sluiten