Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ELS NEEMT DE LEIDING

.pij ae lamme Hondius trof ze mevrouw Hondius in de ruime, ouderwets-ingerichte huiskamer. Joop zat met een bedrukt gezicht en een handwerkje bij het venster. Ze zuchtte diep, toen ze Els zag en sloeg haar ogen ten hemel.

„Dag lieve kind,” zei mevrouw Hondius. „Ga zitten. Wel, wel, je ziet er zo verhit uit! Is ’t zo warm?”

. „Nee, mevrouw,” antwoordde Els, „’k heb zo hard gefietst. Zeg, zo fijn, Joop... we hebben al vier...”

Joop keek Els streng aan en ze trok een gezicht als een zaagvis. Daarbij knipoogde ze opvallend met haar linkeroog. Els zweeg plotseling.

„Wat wou je zeggen, lieve kind?” vroeg mevrouw Hondius.

Els deed, of ze de vraag niet hoorde en ze begon vlug te praten over moeder, die de laatste dagen zo’n hoofdpijn had gehad, maar die nu weer wat beter was. Toen mevrouw Hondius even de kamer uitging, sprong Joop op en zei met een kleur:

„Zeg Els... ’k heb ’t nog niet verteld van dat pension van jullie. Moeder is zo raar in die dingen. Ze vindt... eh... ze vindt alles gek, zie je?”

Joop zei het een beetje vreemd, maar Els begreep het zeer goed. Mevrouw Hondius vond het waarschijnlijk minderwaardig om een pension te houden. Even later kwam mevrouw Hondius weer binnen. Els had Joop vlug verteld van de families de Kooi en Landsma, die het nieuwe pension zouden inwijden.

De vrouw van den burgemeester schonk een kopje thee en toen kuchte ze een paar keer.

„Eh ... Elsje... lieve kind... ’k wou je es wat vragen. Er gaan geruchten door het dorp, dat jullie met een pension beginnen. Is dat waar?”

. „Nou mevrouw... geruchten... er staat een reuze-bord bjj ons in de tuin.”

Sluiten