Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ELS NEEMT DE LEIDING

moeder overdrijft? We zijn toch goeie vriendinnen?”

„Ja,” zei Els, „dat zijn we ook, maar eh...”

Joop dacht even na. „Ja, je hebt ook gelijk. Ik zal ’t meteen tegen moeder zeggen, dat ik niet van plan ben, om mijn vriendschap met jou door zo’n idee te laten bederven. Ik zeg het eerlijk. En dan begrijpt moeder het wel! Ja, je denkt misschien wel es, dat m’n moeder erg lastig is, maar dat is niet zo. Ze is heel lief, zie je. Alleen een beetje... een beetje gedistingeerd.”

Els lachte, „’k Ben blij, dat je ’t begrijpt, Jopie. ’t Zou voor mij geen prettig idee zijn, als ik bij jullie geduld werd, en jij hier niet meer mocht komen.”

„’k Zal moeder wel es vertellen, dat Wil al aangeboden heeft, om te komen helpen. Moeder ziet erg tegen Wil op, omdat ze zo verstandig is en zo kalm. En dan zal ze ’t best begrijpen.”

De volgende ochtend, tegen elf uur, arriveerde mevrouw Landsma met haar zoon. Zij was een vrolijke, oude dame met grijs haar en de jongeman Landsma zag er zo op het oog ook erg aardig uit. Els kon helemaal niet aan hem zien, dat hij pas ziek was geweest, ’t Was een gezond en sportief type.

„M’n zoon heeft een paar maanden geleden een flinke longontsteking gehad,” vertelde mevrouw Landsma, „dat komt van dat eeuwige hockeyen in een dun shirt. Eerst lopen die jongens zich warm en dan staan ze in de koude wind stil. Op die manier moét een mens ziek worden.”

Els voelde zich dadelijk sterk tot mevrouw Landsma en haar zoon aangetrokken. Het leken prettige mensen en Els merkte spoedig, dat ze helemaal niet lastig waren en alles zo namen, zoals het viel.

De vorige dag was het diner voor de familie de Kooi vlot verlopen, omdat mevrouw Verschoor zich ook duchtig had geweerd. Maar nu waren er weer twee mensen bij en

Sluiten