Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ELS NEEMT DE LEIDING

Els wilde doorzetten, dat haar moeder zich zo weinig mogelijk met het pension bemoeide en zich niet te moe maakte.

Het viel toch niet mee, om voor tien mensen te koken. Kathe had het wel meer meegemaakt, toen ze bij de familie in Amsterdam diende, maar dan was er altijd hulp geweest van een keukenmeisje. En nu moesten ze het met hun tweeën doen.

Pension „de Zonnewijzer” was niet bepaald een goedkoop pension en dus moest ook het eten er naar zijn. Iedere dag soep, een fijn voorgerecht, zoals croquetjes of een slaatje, dan groenten, vlees en aardappelen. Nog weer extra een schaal tomatensla of komkommersla en daarna een pudding, vruchten en koffie.

Kathe en Els hadden een kolenfornuis tot hun beschikking, zodat de hele dag voor heet water, koffie en bouillon gezorgd kon worden en daarbij had mevrouw Verschoor een electrisch fornuis aangeschaft.

Nu stond Els te roeren in de soep, die beslist niet mocht aanbranden, Kathe liep zenuwachtig heen en weer tussen haar biefstuk, doperwtjes en de aardappelen, en nadat Els voldoende geroerd had, moest ze de huzarenslaatjes gaan opmaken. Dat was een gezellig werk, wat ze dikwijls genoeg met moeder gedaan had voor oudejaarsavond, als ze... ruim de tijd had. Maar als je moest opschieten, viel het niet mee.

Mevrouw Verschoor was door haar dochter de keuken uitgezet, maar ze had geen rust en ze kwam iedere vijf minuten kijken. Schichtig loerde ze in alle pannen en het ergerde Els zo, dat ze er haast bits van werd.

De moeilijkheid was, om aan alles te denken en niets te vergeten.

„Pas op met de aardappels, Kathe,” zei mevrouw Verschoor. „Papperige aardappels kunnen de hele goede indruk bederven.”

Sluiten