Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ELS NEEMT DE LEIDING

„Wel zeker,” antwoordde meneer de Kooi. „Ik ben big, dat u inziet, hoe dwaas uw dochter gehandeld heeft.”

Meneer de Kooi wilde naar boven gaan, maar in de gang stond Henri Landsma op hem te wachten en ditmaal kreeg hij geen kans om den jongen man af te blaffen.

„Meneer de Kooi, een minuut. De zaak is...”

„Meneer...”

„Neen, neen,” zei Henri flink, „u moet even naar mij luisteren. De zaak is, dat ik uw zoontje per ongeluk in het water geduwd heb en ik bied u daarvoor mijn excuses aan. Het is helemaal mijn schuld en uw jongetje kan er niets aan doen. Als u iemand naar bed wilt sturen, dan moet u het mij doen!”

„O,” zei meneer de Kooi. „O.”

„Ja meneer de Kooi, zo was het. Ik heb enige malen m’n best gedaan om u dat te vertellen, maar u wilde niet luisteren en nu begrijpt u misschien ook, waarom Els zich zo heeft opgewonden.”

„Hm,” was ’t antwoord. „Ik moet ’r es even over denken.”

Intussen hadden vader en dochter in de tuin een gesprek. Els’ tranen waren gedroogd, maar ze beefde nog van zenuwachtigheid.

„Kind,” zei meneer Verschoor, „dit is werkelijk te gek, hoor! Meneer de Kooi is een gast! Als hij zijn jongetje straf wil geven... tja, misschien vind jij dat onrechtvaardig en dat kan het ook wel zijn, maar daar mag jij je niet mee bemoeien. Je moet meneer de Kooi je excuses aanbieden.”

Els maakte zich alweer nijdig. Ze vertelde aan haar vader, hoe het precies gegaan was en toen kwam Henri Landsma zeggen, dat meneer de Kooi nu eindelijk op de hoogte was van de ware toedracht. Daarna trok Henri

zich bescheiden terug in de tuin.

Els neemt de leiding 5

Sluiten