Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ELS NEEMT DE LEIDING

Mevrouw Verschoor nam citroenen, een pers en suiker mee naar boven, ze zorgde voor de ijszak, dempte het licht af met een oude sjaal en ging bij Kathe zitten. De koorts scheen nog steeds op te lopen. Kathe lag vuurrood en hijgend in bed en zo nu en dan kreunde ze van de pijn. Het venster stond open en de patiënt had het bij tijden erg warm, maar even later rilde ze dan weer van de kou. Ze begreep nu zelf wel, dat ze ernstig ziek was en wel honderd keer vroeg ze, wat mevrouw Verschoor er van dacht. Wat had de dokter gezegd en wat zou ze mankeren en wanneer zou ze weer beter zijn? Mevrouw Verschoor durfde haar nog niet te zeggen, dat de ziekenauto haar om zeven uur zou komen halen. Dat hoorde het meisje nog altijd vroeg genoeg.

Het werd een nare nacht. Zo nu en dan sliep Kathe in, en dan droomde ze hardop. Na een paar minuten werd ze weer wakker en dan wilde ze drinken, ze vroeg hoe laat het was en ze kon maar niet begrijpen, dat er geen eind kwam aan deze nacht.

Wanneer het even rustig was, zat mevrouw Verschoor te knikkebollen. Een paar maal sliep ze, van vermoeidheid, op haar stoel in en dan werd ze met een schrik weer wakker als Kathe kreunde. En de klok scheen inderdaad niet op te schieten. Langzaam kropen de wijzers vooruit en er leek wel geen einde te komen aan deze nacht. Mevrouw Verschoor liep zo weinig mogelijk heen en weer, want Kathe’s kamer bevond zich aan de achterzijde van het huis, boven de slaapkamer van meneer en mevrouw de Kooi. En als het even kon, moesten de gasten er niets van merken.

En die hele nacht lag Els rustig te slapen. Ze wist niet, dat haar moeder by Kathe zat. Ze was moe en ze sliep door. Maar om tien minuten over zeven werd ze met een schrik wakker, omdat er een auto voor de deur stond te

Sluiten