Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ELS NEEMT DE LEIDING

ondanks herhaalde pogingen geen betrekking kon vinden...

„Ja, anders kan het me niet schelen, hoor,” zei Els, „maar» nu moeder slapen moet... hè toe, Vader, gaat u vragen of Van Amstel stil is?”

„Maar kind, ik kan toch niet naar hun slaapkamer gaan? Ze zullen zó wel beneden komen en dan zal ik het dadelijk vragen.”

Nog een kwartier stond Els zich in de keuken te ergeren en toen waren alle gasten in het eetzaaltje bijeen. Meneer Verschoor vertelde van Kathe’s ziekte en...

„... en mijn vrouw heeft de hele nacht bij het meisje gewaakt, zodat 25e nu wat moet rusten.”

„Dan zullen we vanmorgen heel stil zijn en zo gauw mogelijk uitgaan,” antwoordde Henri Landsma, die de bedoeling begreep.

Gelukkig gaven de gasten gevolg aan die vriendelijke wenk. Tegen negen uur waren ze allemaal uitgegaan. Els deed de deurschel van de haak, opdat de leveranciers niet konden bellen en met Tini’s hulp waste ze af. Vader Verschoor zat, met een schort van Kathe aan, in de keuken en schilde aardappels. Hij deed het niet geniaal. Hij nam een aardappel ter grootte van een tennisbal en hield een stuiter over. Maar de goeie bedoeling werd gewaardeerd.

Nu had Els tijd om na te denken. Er moest dadelijk hulp komen. Vanmorgen kon ze ’t waarschijnlijk klaarspelen, om de slaapkamers in orde te maken, de grote huiskamer en het eetzaaltje te doen en dan ook nog op tijd met de lunch gereed te zijn. Maar vanmiddag liep ze vast, dat was zeker.

Meneer Verschoor belde twee -kantoren in de naburige stad op en hij vroeg om een noodhulp. Het ene kantoor had niets voor direct en raadde een advertentie aan. Het andere kon over drie dagen een huishoudster sturen. Meneer Verschoor nam dat voorstel dadelijk aan. Nu zaten

Sluiten