Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ELS NEEMT DE LEIDING

Els lachte moedig. „Welneen, mevrouw. Ik heb twee vriendinnen, die me helpen en het gaat best. En over een paar dagen krijgen we een noodhulp. Neen, dat is helemaal niet nodig.”

„Buitengewoon flink meisje,” zei de oude dame tegen haar zoon, toen Els naar binnen ging.

In de keuken was ’t nu al een rare boel. Wil was bezig, om de sla schoon te maken en Joop zat het vuur in het fornuis op te stoken, dat op apegapen lag. Ze had pikzwarte handen en een roetveeg over haar wang.

Zo voorzichtig mogelijk zoutte Els de soep en toen die op het vuur stond, had ze al bijna een heel bord op, omdat ze uit voorzichtigheid voortdurend proefde. De aardappels konden nog blijven wachten, maar de enorme pan met spinazie moest dadelijk opgezet, om straks te kunnen stoven. En daarna begon ze meteen aan de chocoladepudding. Ze haalde het recept uit het kookboek en maakte een hoeveelheid voor zestien personen. Daartoe moest ze alle hoeveelheden met drie vermenigvuldigen en ze kreeg een geweldige’ pan vol.

Joop moest natuurlijk per ongeluk in de chocoladepoeder blazen, zodat Wil er uitzag als zwarte Piet. De burgemeestersdochter had buitengewoon veel plezier in het werk.

„’t Lijkt hier wel een kazerne,” zei ze. „Vader heeft me wel eens verteld van die enorme pannen, die ze bij de soldaten gebruiken. Hij is officier bij de artillerie geweest en daar moest hij zo nu en dan het eten keuren. Zo-iets lijkt het hier ook wel. Maak je daar nu één grote pudding van?”

„Neen, een heleboel kleintjes.”

„Nou, dan heb je toch veel te veel.”

„Neen, want er zijn er altijd, die tweemaal nemen. Moeder zegt, dat je steeds overvloedig moet serveren. De men¬

sen eten in pensions dikwijls te veel, zie je.”

Els neemt de leiding 7

Sluiten