Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ELS NEEMT DE LEIDING

Els gaf haar de beste wensen mee, maar daar scheen Joop

iveinig om te geven. .

Joop overdacht alles goed. Ze sloop door het achterhek tiaar tuin binnen. Ze zette haar fiets heel zacht tegen de muur, liep op haar tenen door de keuken, sloop door 3e gang en ze was al op de trap, toen...

De deur van de huiskamer ging open en mevrouw Hondius riep:

„Joop, kom je nog even binnen? We hebben bezoek.

Bijna had Joop geantwoord, dat ze dat wist. Maar ze

zei klagend: , _ ,

„Ik voel me helemaal niet goed, Moeder; k heb zon

hoofdpijn.” _ • v

„Dan moet je maar gauw naar bed gaan, Jopie. Kom

even goedendag zeggen.”

Er was niets aan te doen. Met een vuurrood hoofd ging Joop de huiskamer binnen.

„M’n dochter Joop,” zei mevrouw Hondius. „Dit zijn meneer en mevrouw Huges uit Den Haag, kind.”

Het w5s merkwaardig. Mevrouw Huges gaf Joop vriéndelijk een hand, maar ze scheen haar niet te herkennen. En toen zei meneer Huges:

„Dag... maar ... dat is...”

„Wat zeg je, Emiel?” vroeg de burgemeester.

„Niets bijzonders,” antwoordde meneer Huges. ,,’k Wou zeggen, dat Joop als twee druppels water op jou lijkt, Hondius.”

Joop zat in de kring. Meneer Huges keek haar zo nu en dan verwonderd aan. En niemand had gezien, dat Joop den heer Huges met een enorme knipoog had gewaarschuwd.

Toen ze in de schemering nog even in de tuin wandelden, ging Joop naast den heer Huges lopen en in vliegende haast vertelde ze alles; van de ziekte van Kathe en van

Sluiten