Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOOFDSTUK VII

MOEILIJKHEDEN MET JUFFROUW VAN EISDEN

,Een magere dame, met lange rokken en zwarte

knoopschoenen, stapte kordaat over de oprijlaan naar de voordeur van het pension „de Zonnewijzer.”

s deed open. Ze kon zich wel indenken, wie dit moest

1 ”!,k ben jufrouw van Eisden. ’t Bureau in de stad heeft me uw adres gegeven, en ik kom u helpen.”

J bl“nen’ juffrouw van Eisden,” zei Els. Ze was echt blij, dat de noodhulp nu voor haar stond. Eergisteren

Wr,meVr0w-iVerSCh0°r de hele da^ flink geholpen en gisS?1™ ™1 f geweest Maar het viel toch niet mee, om

Se ” b‘ygen’ Z°nder de huIp van de «tüchtige

Pas nu Kathe ziek was, merkte Els goed, hoeveel ze aan. ^a £ fhad Sehad- Kathe kon bergen wSk verzetten, ÏLrïi h®fvlug en netjes en ze behield er haar vrolijkhS\Datmet Els niet het geval. Els wist heel goed, dat ze de laatste tijd prikkelbaar was en zenuwachtig. Ze voelde zich eigenlijk altijd moe en ze mocht het

allï« i ? merke,n’ omdat moeder haar dan dadelijk alles uit handen wilde nemen. Dat kon ook weer niet, want moeder was niet sterk.

Juffrouw van Eisden zat, in de kleine huiskamp

Sluiten