Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ELS NEEMT DE LEIDING

Els had de meisjes zien wegrijden en ging naar binnen. Haar stemming was er alweer niet beter pp geworden. Ze wilde zichzelf niet toegeven, dat zij de schuld was van deze tijdelijke verwijdering, maar in haar hart begreep ze het toch wel en daarom was ze kwaad op zichzelf.

„Els,” zei juffrouw van Eisden, „kom eens even in de keuken. Ik ben net op de kamers van de gasten geweest en ’t bevalt me niet. Je had de wastafel bij de familie van Amstel vergeten en je hebt ook niet behoorlijk stof afgettomen. Dat gaat* zo niet, hoor. Ik neem hét je niet kwalijk, want je bent nog jong, maar je moet beter nadenken, bij wat je doet.”

„Juffrouw van Eisden,” antwoordde Els koeltjes, „’t Is hier altijd goed gegaan, ook toen u er nog niét was. Ik heb wél stof afgenomen en ik had die wastafel helemaal niet- vergeten. Ik wilde nog met de vim-bus naar boven gaan. ’k Zal ’t straks wel even doen.”

„Doe het dan nü, Els. Een wastafel behoort vóór elf uur in orde te zijn. ’t Is niet zo erg, hoor, maar je moet meer systematisch werken. Je hebt geen systeem. Je doet alles door elkaar en dan kan het niet goed gaan. Weet je wat jy es moest doen? In de winter ligt het pension toch stil. Dan moest je er es met je moeder over spreken, om een jaar naar de huishoudschool te gaan. Daar leer je meteen, om de puntjes op de i te zetten, ’t Is een goede raad, die ik je geef en voor je eigen bestwil.”

„’k Heb uw goeie raad niet nodig,” riep Els. „’t Is een keurig pension en vroeger ging het ook goed. En ik doe m’n werk heel netjes.”

„Maar kind, hoe kan je nu toch zo optreden tegen een oudere vrouw? Ik heb toch alleen je bestwil op het oog? Het is in je eigen belang. Misschien denk je wel es, dat ik te veel aanmerkingen maak, maar ik zie altijd zo graag,

Sluiten