Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ELS NEEMT DE LEIDING

heb meer lust, om dadelijk weg te gaan, maar ik zal u niet m de steek laten, met een kind zoals die Els, die niets kan. Maar een ding zeg ik u: ik verdraag geen brutaliteiten meer van uw dochter. Ik heb last genoeg met haar gehad, want ze doet alles half en...”

Mevrouw Verschoor hief bezwerend haar handen op. „Kalm juffrouw... blijft u alstublieft kalm... wat is er gebeurd?”

Els had'"een prop in haar keel'. Nu kon ze haar tranen niet meer mhouden en ze riep snikkend: „Zij is niet wijs, zij is mal!” v ’

Juffrouw van Eisden werd nu erg driftig en de huishoudster en Els schreeuwden tegen elkaar in. Mevrouw Verschoor deed wanhopige pogingen; óm er tussen te komen. Nog nooit had ze haar dochter ‘zo gezien en ze trilde van zenuwachtigheid.

Toen klonk plotseling de bel in de gang. Het was de trekbel van de voordeur en meteen werd het stil in de keuken. Ze hoorden meneer Verschoor open doen en daar waren vreemde stemmen.

Nog steeds liepen de tranen over Els’ wangen, en haar lippen trilden. Ze wist zelf niet, dat nu al haar vermoeidheid en zenuwachtigheid en geprikkeldheid tot dtttTdfsting kwam. Het was niet alleen juffrouw van Eisden, het was alles! Alles, waar Els zich al dagen lang moedig tegen verzet had.

. liep de keuken uit, ze zag een jongeman en een jong meisje staan aan het einde van de gang, in gesprek met haar vader, maar ze liep meteen de trap op. Toen ze op haar kamertje zat, werd ze rustiger. Ze waste haar gloeiende gezicht, en ze ging op een stoel zitten by het raam. Ze keek naar het tere groen van de bomen... daar sprong een eekhorentje door de berken... vogels floten en de zon scheen. Het was heerlijk weer. ’t Was weer, om er

Sluiten