Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ELS NEEMT DE LEIDING

scnem van jultrouw van Eisden was koel geweest en het nieuwe meisje, waar meneer Verschoor heel veel moeite voor had moeten doen, zou vanmorgen tegen tien uur arriveren.

Als Els terugkwam, zou juffrouw van Eisden weggaan

r? *i.n jZ°j we^ weer een beetje kunnen helpen.

Dat had dokter Koremans ten minste gezegd.

Ziezo, en nu niét meer aan het pension denken, maar genieten van de vrijheid. Ja, ze had het wel nodig. Dat merkte ze heel goed. Ze was in weken niet zo opgeruimd en tevreden geweest.

Wil was juist bezig de tent aan haar fiets vast te sjorren„f.1? -^?P st°nd er bij te gichelen. Joop beweerde, dat ze Wil hielp, maar daar was niet veel van waar.

„Kinderen, k heb zo’n zin,” zei Joop. „Ik moet jullie wat vertellen, k Heb van moeder geld meegekregen, om te tracteren en toen kwam ik vader tegen in de gang en die zei: hier is wat geld voor je, Joop! Nou, toen had ik dubbel.”

„Heb je dat dan niet gezegd?” vroeg Els.

„Jawel. Toen ik ’t had. ’k Heb eerst gezorgd, dat het veilig in m n beurs zat. We kunnen het er fijn van nemen, jongens. Ik ga me ziek drinken aan Perl. Daar ben ik dol

op. En ik ga iedere middag taartjes eten. Jullie kriieen ook wat, hoor.”

„Ik bezit ook wel enig aards slijk,” zei Wil. „Je hoeft ons met vrij te houden. Nou, die tent zit, tot hij er af zu^en maar gaan, hè? Heb je dekens bij je,

Elsje?”

„Ja, achterop m’n fiets. En die slaapzak heb ik ook weer meegenomen, net als ’t vorige jaar en m’n koffertje danst er boven op.”

„Hoeveel jurken heb jij mee?” vroeg Joop.

„Een aan en een in de koffer.” antwoordde Els tw=

Sluiten