Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ELS NEEMT DE LEIDING

Als het gaat regenen, zitten jullie voortdurend in de drup.”

„Gelijk heeft-ie,” zei Wil. „We zullen wat verder gaan.”

Joop wilde natuurlijk ook helpen met het opzetten van de tent, maar Wil was daar helemaal niet zo erg op gesteld. Joop had een bepaalde handigheid om steeds aan het verkéérde touw te trekken. Wil daarentegen had er slag van en Els hielp haar een beetje. Een uurtje later stond de tent, de slaapzakken werden met stroo gevuld en de koffertjes kregen een plaats. Nu was er ook niet veel plaats meer over, want Wils tent was geschikt voor twéé personen. Maar ze hadden het vorige jaar al geleerd, om er met z’n drieën in te wonen.

„En nou een boterham in de cantine. Ik val om van de honger,” zei Joop.

Ze aten dikke boterhammen met ham en spiegeleieren. De meisjes hadden af gesproken, dat ze het middageten steeds in de cantine zouden gebruiken. Ze hadden geen kookapparaten bij zich, behalve een klein spiritusstel en een keteltje, om wat thee te kunnen zetten. Maar ze wilden deze week nu eens helemaal vrij zijn en als een kampeerster wil koken, moet ze daar toch altijd een paar uur voor nemen.

Na het eten gingen ze eerst wat bij de tent, in de hei, liggen en om vier uur stapten ze op, voor een wandelingetje door het bos.

Niet ver van het kampeerterrein was een klein dorp en toen de meisjes het bos uitkwamen, zagen ze een paar grote villa’s. Ze hoorden vrolijke stemmen, maar ze zagen niet, waar die vandaan kwamen. En toen riep Joop plotseling: „au!” Met een pijnlijk gezicht wreef ze haar linkerschouder en Wil raapte de witte tennisbal op, die Joop juist had geraakt.

Door het struikgewas naderde een jongeman met een

9 *

Sluiten