Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ELS NEEMT DE LEIDING

ogen vonken schoten, ging ze voor Joop staan: „dat heb jij gedaan!”

„Ja,” antwoordde Joop, „maar ’t was een grapje.”

„Je laat ’t maar,” riep Mariene. Wat was ze woedend!

„Limonade! De bar is open!” riep Wim van Doorn. Hij had veel plezier om het geval, maar hij wilde toch niet, dat er een formele ruzie van zou komen.

Conny liet Joop staan en ze ging met opgeheven hoofd naar het clubhuis, waar Wim, Dik van Laar en een zeerover voor een koele drank zorgden.

De jongens hadden alles uitstekend georganiseerd. Er waren verschillende soorten limonade en ze hadden zelfs ijs. Joop dronk gulzig een glas kwast met een groot stuk ijs. Ze had het ontzettend benauwd in haar Zeeuwse kleding. Het liefste zou ze een half uurtje zijn gaan zwemmen, en ze begreep niet, hoe de Zeeuwse boerinnetjes het in zo’n warm costuum kunnen uithouden, als ’t zomer is.

„Heb je plezier?” vroeg ze aan Wil. „Zeg, je moet die lasso maar niet steeds om je lijf laten hangen! Je moet eens iemand vangen. Ieder moet iets doen, om de algemene feestvreugde te verhogen.”

„Neen hoor,” lachte Wil, „daar begin ik niet aan. Ik heb geen zin om ruzie te maken, zoals jij. Pas maar op! Marleentje kijkt zo nijdig naar je! Die zint op wraak.”

„Ik heb geen sleep,” zei Joop. „Maar het steekt me, zoals al die jongens naar ’r kijken. Ik vind het een malle vertoning en die jongens doen net of het prachtig is. Zo’n kind... en dan getekende wenkbrauwen, ’k Zou me ziek schamen!”

Els had het warm en haar neus jeukte. Maar ze durfde niet aan haar neus te raken, uit angst, dat de schmink er af zou gaan. Een lange luitenant kwam haar vragen, of ze hem de toekomst wilde voorspellen.

„Zeker, edele heer,” zei Els, „geef mij uw hand! O ja, ik

Sluiten