Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ELS NEEMT DE LEIDING

„Heus! Ze komen ’r aan!”

Nu begreep Joop dat het ernst was. Ze zocht dekking ichter het clubhuis en daar smeet ze haar klompen uit en trok haar lage schoenen aan. Wil ging meneer en mevrouw Hondius tegemoet en Joop zat te hijgen als een postpaard.

„Dag mevrouw. Dag meneer Hondius,” zei Wil.

„Wel... neen maar... dat is Willy Brinkman,” zei mevrouw Hondius. „Wat is er hier aan de hand? En waar ie Joop?”

Allemaal keken ze verwonderd naar de grote mensen en Els kwam ook goedendag zeggen. Ze vertelde van de tennisbal, die Joop op haar schouder had gekregen en van de uitnodiging om dit gecostumeerde danspartijtje bij te wonen. Wil en Els hielden den heer en mevrouw Hondius zolang aan de praat, dat Joop even uit kon hijgen. Vlug haalde ze een kam door haar haar en toen kwam ze haar vader en moeder goedendag zeggen.

„Dag, lieve kind,” zei mevrouw Hondius.

„Neen maar, Joop als Zeeuwse boerin,’’ lachte de burgemeester. „Je ziet er charmant uit, meisje. Ja, ’t was vanavond zulk prachtig weer en we wilden een eindje gaan rijden met de wagen. Toen kwamen we op ’t idee, om es even een bezoekje op het kampeerterrein af te steken. En daar hoorden we, dat jullie hier waren. Nou, meisjes, jullie hebben het maar weer getroffen! Tjonge, wat hebben we gezocht, voor we de tennisbaan gevonden hadden.

Els stelde Wim van Doorn en zijn zuster voor en Wim vroeg hoffelijk:

„Mag ik u misschien een glas limonade aanbieden met

ijs?” . , .

De burgemeester wilde weigeren, omdat hij begreep, dat hij de feestvreugde enigszins verstoorde, maar mevrouw Hondius nam het voorstel aan. Joops ouders zaten in een

Sluiten