Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ELS NEEMT UE L.^iuuy\j

Ze trippelde de kamer uit en toen keek vader Verschoor

;iin vrouw aan. ., .

„Vervelend geval,” bromde hij. „Zeg vrouw, de kapitein -egt zelf, dat zijn zuster wat vreemd is. Zou ze die nng soms in haar koffer verstopt hebben, om een kleine sensatie te verwekken?” , ,. ,

„Och wel neen,” antwoordde mevrouw Verschoor, die ai■ijd het beste van de mensen dacht. „Dat geloof ik heus liet, man. Zo-iets doet toch niemand? Tja ... ik ken Ka,the il veel te lang... ik kan me niet voorstellen, dat ze zo-iets sou doen, maar...”

„Je denkt aan Marie? Ja, ’t is natuurlijk niet prettig, im iemand' zonder reden te verdenken, maar als iemand 3ie ring weggepakt heeft, moet zij het toch geweest zijn. Roep Els es.”

Els kwam er bij en met hun drieën bespraken ze de omstandigheden. .

„Luister es,” zei vader Verschoor, „als ik me goed herinner, was de familie Goedewagen het eerst beneden. Toen kwam de kapitein... toen mevrouw Landsma en haar zoon en toen die oude dames. Els, weet jij, of een ^van onze gasten daarna nog weer naar boven is geweest?”

Els schudde haar hoofd. „Ik geloof het niet, Vader.

„Ja, ik vraag het voor alle zekerheid, maar ik geloof het zelf niet. De Landsma’s kennen we nu al enige weken en het lijkt me uitgesloten, dat zij... neen, en de Goedewagens zijn rijk... neen, ’t is jammer, maar ik kom steeds meer op Marie.”

„Het kan Marie niet geweest zijn, Vader,” antwoordde Els, „want ze is al die tijd in de keuken bezig geweest met Kathe. Dat weet ik haast zeker.”

„Dan begrijp ik er niets van,” antwoordde vader Verschoor. „Ik heb in deze kamer alles overhoop gehaald; dan had ik die ring toch moeten vinden!”

Sluiten