Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

£LS NEEMT DE LEIDING

>n juffrouw van der Blonk, die in de conversatiekamer zat jij de geopende deuren. Niettegenstaande de Marokkaanse son, had ze haar sjaaltje om.

Els sloeg haar boek open, maar ze had nog geen drie bladzijden gelezen, toen ze bekende stemmen hoorde. Wil m Joop kwamen de tuin door en lieten zich op een stoel vallen.

„Kinderen, wat een hitte,” zuchtte Joop.

Els dacht meteen aan de waarschuwing van haar vader en ze nam zich voor, Joop niet in de conversatiekamer toe te laten. Ze vertrouwde haar vriendin maar half, en in de buurt van juffrouw van der Blonk helemaal niet.

„Waar is de kapitein?” vroeg Joop.

„Uit,” zei Els. „Die stakkerd verveelt zich verschrikkelijk en hij is een dag naar Zwolle. Hij zou om een uur of drie thuiskomen.”

„Wij vervelen ons,” stelde Joop vast. „We hadden eerst naar het bosbad willen gaan, maar dat is me veel te ver. Mocht ik maar chaufferen, dan pikte ik m’n vaders auto in. Wil wil tennissen, maar ik wil niet.”

„Wil wil niet,” zei Wil. „’k Vind ’t ook te warm. Heb je misschien iets koels te drinken?”

„Jawel,” zei Els, „limonade met ijs. Trek?’’

De meisjes knikten loom van ja en Els ging naar de keuken. De behulpzame Marie zei, dat ze de glazen wel achter zou brengen. In de gang zag Els juffrouw van der

Blonk, die zei: .

„’k Ga even het dorp in. Over een half uurtje ben ik

wel weer terug.”

„Uitstekend, juffrouw van der Blonk,” antwoordde Els met een vriendelijke glimlach. Na de kwestie met het ringetje was haar verhouding met juffrouw van der Blonk veel beter geworden.

„Wat een rust,” zuchtte Joop. „Zijn alle gasten weg?

Sluiten