Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

M'bok Merah het wel uit haar hoofd zal laten, haar stiefdochtertje kwaad te berokkenen. Ten overvloede gaat mevrouw de Lange naar het huis van Siti's vader. Zij treft dezen alléén thuis en leest hem duchtig de les. Joesoep hoort de bestraffing met neergeslagen ogen aan. Eigenlijk is hij héél blij met de oplossing, maar hij heeft zich uit lafheid niet durven verzetten. M'bok Merah verdient immers het geld, waarmede hij een gemakkelijk leventje leiden kan!

Siti denkt, dat zij gewoon als baboe zal moeten werken, en dat vindt zij al wat prettig. Zij wil alles doen om het de njonja naar de zin te maken. Maar mevrouw de Lange heeft met het meisje heel andere plannen. Siti zal het pleegkind van de njonja zijn. Ze is geen bediende, maar huisgenote. Ze krijgt ook een kleine kamer in het huis zelf en eet aan tafel. De bedienden noemen haar spottend „anak-mas” (het „gouden kind"), maar Ze zien wel, dat Siti helemaal geen lui leventje leidt. Ze moet mevrouw de Lange met alles helpen: ze leert linnengoed vouwen, tafel dekken, lepels en vorken poetsen, naaien, stoppen, alles wat een huisvrouw moet kennen. En Siti spant zich in om haar werk zo goed mogelijk te doen. Maar niet alleen huishoudelijke dingen leert zij. Siti is, toen Maryam nog leefde, een paar jaar op de inlandse school geweest en heeft wat lezen, schrijven en rekenen geleerd. Dat onderwijs werd onderbroken, toen Siti in de waroeng kwam; maar nadat M'bok Merah de vrouw van Joesoep was geworden, kwam er evenmin iets van verder leren. M'bok Merah moet van die nieuwerwetse gewoonten niets hebben, zegt ze. Mevrouw de Lange wil echter, dat Siti verder leert, en geeft haar pleegkind zelf onderwijs. En ze kan het doen, omdat ze onderwijzeres is geweest. Siti is een ijverige leerlinge, waaraan mevrouw

Sluiten