Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nieuwe makkers opmerkzaam. Fijn was het, om alles zo te weten van je vader ! Ze zagen er wel armoedig uit, met hun verstelde kielen, waar hun polsen zo broodmager uit te voorschijn kwamen. Wat hadden ze ook alle drie een magere, witte gezichten! De jongens, die in New York bij Tom kwamen spelen en in de zomer op Happy-town kwamen logeren, waren heel anders gekleed en ze spraken anders ook. Maar wat deed dat er toe? Dit waren jongens. Ik wou, dat ik ze al eerder gekend had, dacht Tom.

„Hoe komen jullie hier?” vroeg hij.

„Door 't bos,” vertelde Freddie. „M’n vrienden en ik hadden vanmiddag geen school en nu moesten we toch nodig eens gaan kijken, waar de oude Tom woont. Louter uit belangstelling, weet je 1 Ze zeggen, dat je een pak ransel krijgt, als een van de knechts je snapt. Maar goeie hemel, dat zal hier wel nooit gebeuren. Alles ziet eruit als uitgestorven.”

„Ja, 't is hier stil genoeg,” gaf Tom toe.

Kwim het nu even goed uit, dat hij niet precies gezegd had, wie hij was ? Verbeeld je, dat die jongens opeens zijn naam hadden gehoord, die verschrikkelijke naam Vanheem 1 Ze hadden vast geen woord met hem willen praten. Nu zou hij er wel voor zorgen, dat ze niet te weten kwamen, van wie hij een zoontje was.

„En hoe kom jij hier ?” vroeg Jim opeens.

„Ik — ik kom van het spoor vandaan,” jokte Tom. Wat kon hij anders zeggen ? Mijlen ver in de omtrek wist hij geen adres om op te geven.

„Van het spoor?” vroeg Fred. Dadelijk had hij weer zijn mening klaar. Hij leek ervan overtuigd, dat alles, wat hij dacht, waar was ook.

„Jongens,” zei hij opgewonden, „hij hoort bij die wagen komedianten, die vannacht op het zijspoor gewacht hebben en

Sluiten