Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

doen. Ze zou Tom helpen, ook al zou heel het diner daardoor in de war lopen. Zeker zou mevrouw het goedvinden, als ze er later van hoorde.

„Hoe kun jij dat alles meenemen ?” vroeg ze zachtjes.

Tot antwoord floot Fred even. Juffrouw Barbara zag het groen rondom bewegen. Daar kwamen de andere jongens met het opgerolde zeil.

„Ik zal doen, wat in die brief staat,” beloofde nu de juffrouw. Ze wilde teruggaan in de keuken. Maar : „Neen, zei Fred, „zo niet. Hoe weten we, dat u ons niet gaat verraden ? Hoeveel deuren heeft die keuken naar binnen?”

„Eén,” zei juffrouw Barbara, „maar heus, ik zal ”

„Dan gaat Jim voor die keukendeur staan,” commandeerde Freddie.

Tot hun grote verbazing zagen nu de koks en de meisjes, hoe er een jongen naar binnen kwam stappen en voor de deur naar de gang ging staan, met een gezicht, waarop duidelijk stond te lezen : „Zolang ik hier sta, komt niemand hier door.”

Toen kwam juffrouw Barbara weer binnen. Ze streek haar schortje glad, en dat, wisten de meisjes, was een teken, dat ze iets te zeggen had.

„Wat is er nu aan de hand, juffrouw Barbara ?” vroegen ze.

„Iedereen hier in de keuken moet precies doen, wat de jongens zeggen,” beval juffrouw Barbara.

„Wie jongens? Wat jongens?” vroegen de meisjes.

En daar kwamen de jongens binnen, Freddie voorop.

Juffrouw Barbara zwaaide eens met de brief en haar lippen maakten de beweging alsof ze zeiden: „Van Tom. Ze hoopte maar, dat de meisjes haar begrijpen zouden.

„De dames moeten tegen de muur gaan staan, commandeerde Fred netjes.

„Phoe ” giechelden de meisjes.

Sluiten