Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

prachtig kunnen verzinnen! Twee rekken kwamen er stijf vol

te staan» tt

„De flessen met vruchten kunnen er nog wel tussen, zei juffrouw Barbara, „dan kan één van de jongeheren nog net de ijsemmer en een trommel met broodjes dragen. Broodjes zijn er niet zo veel/' verontschuldigde ze zich tegenover Fred.

„Voor het ijs moeten we schoteltjes hebben," zei Fred. „En lepeltjes. Een heleboel."

Ook die waren in de keuken.

Toen alles klaar stond om weggedragen te worden, commandeerde de kleine kapitein : „Jim, jij blijft hier een half uur voor die deur staan. Als iemand gedurende die tijd hier weggaat, zorg je, dat onze kapitein" (hij liet niet merken, dat hijzelf die functie bekleedde) dat dadelijk te horen krijgt. En dan” — hij keek juffrouw Barbara veelbetekenend aan — „weet u het wel.

Geen goed nieuws vanmiddag.”

Goed nieuws? Vanmiddag? Barbara’s hart sprong op. Zou

Tom vanmiddag terugkomen?

„Ik zal er voor zorgen, dat niemand hier uit de keuken gaat

of er binnenkomt," beloofde ze aan Fred.

Die knikte genadig. „Heel goed. Na een half uur verdwijn

jij, Jim." . _ . , ,

Daar gingen de jongens, langzaam en voorzichtig de laan op.

„Hale me de drommel," zei de chef-kok. Zijn ogen volgden de kleurige troep. Zijn prachtig diner! Zijn meesterwerk l Maar zijn baantje was hem liever en hij ging gelaten op het lege aanrecht zitten. Zijn maats schoven naast hem. Juffrouw Barbara viel neer op een stoel. De meisjes tegen de muur giechelden

zenuwachtig.

Jim stond stokstijf tegen de deur en staarde naar de porce-

leinen keukenklok.

Wat duurde dat half uur lang l

Sluiten