Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

jij elkaar. Hij dacht aan de kerken in zijn eigen land, waar iedere jchtend zoveel kinderen bij elkaar kwamen. Maar daar.... cwamen ze naar binnen.

Nu zag hij zijn vrienden, de jonge Arenden, tussen de kleine jasten op het plein. Hij liep naar hen toe. Velen van de kinderen ladden nog nooit een geestelijke in een toog gezien en ze keken /erbaasd naar den pater.

„Goede morgen, pater," riepen Pike en Let beleefd.

„Goede morgen, goede morgen,” antwoordde pater Timmermans. „Wat is er hier aan de hand, vrienden ?”

„De school heeft vrij vanochtend, pater, en nu helpen wij de kinderen om hun ochtend door te komen J”

Die rakkers 1 Ze maakten er maar wat van !

„Dat is mooi, dat is mooi,” zei de pater argeloos. „De groten moeten de kleinen helpen. En zo heerlijk buiten met dat mooie weer.... Het is een feest, dat moet ik zeggen.”

„Een groot feest, reverend father,” zei Tom nu.

De pater keek verrast. Tom zag er, zelfs in zijn gehavende pakje, zoveel netter uit dan de andere jongens. En zijn manier van praten was zo anders 1

„Kom jij ook uit de stad ?” vroeg hij aan Tom.

„Niet helemaal, father,” antwoordde Tom voorzichtig.

„Hij logeert bij ons,” grinnikte Let.

„Je treft het, dat je dan juist zo'n feest meemaakt,” zei daarop de pater.

Hij liep midden tussen de kinderen. Hier maakte hij een praatje en daar een grapje. Hij hoorde van de kleineren, dat zij een tractatie verwachtten en hij vroeg zich af, hoe die rakkers van jongens daar nu weer aan zouden komen !

Het speet hem, dat hij niet langer op het veld kon blijven. Zijn werk riep hem naar binnen. Maar bij de deur van zijn pastorie moest hij nog even omkijken. Met zijn hand maakte hij een

Sluiten