Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EEN GEWELDIGE TELEURSTELLING

Kees’ ogen werden eens zo groot.

„Ben je nu helemaal?’*, stootte hij er nit. „Hoe kom je nu aan zo’n dwaasheid?”

,jlk weet nog niet of dat wel helemaal zo’n dwaasheid is.”

„Mij dunkt van wel.” ,

„Mij dunkt van niet”, hield Hans koppig vol, „Mensen zoals onze rijke Engelse vriend stappen even gemakkelijk in een vliegmachien -als wij op een fiets.”

De stelligheid Waarmede Hans zijn mening handhaafde overrompelde op het laatst ook Kees en hoe meer deze Hans’ woorden in overweging nam, hoe waarschijnlijker hij diens vondst ging vinden. De Engelse lessen werden op zij gelegd en de beide jongens verdiepten zich in de nieuwe mogelijkheid die Hans geopperd had. Hun gedachten maakten reeds de stoutste veronderstelling. Stel je toch eens voor dat Hans gelijk had; dat er de andere morgen een vliegmachien voor de deur landde om hen af te halen. Zij moesten zelf lachen om de dwaze vlucht die hun gedachten nam. Want al was vliegen geweldig populair geworden en particulier vliegen geen uitzondering meer, dat men met een vliegmachien zo maar ylak door de deur kon landen, behoorde nog tot de lieve wensen die misschien in de nabije toekomst wel eens verwezenlijkt zouden worden. Neen, het was wel mogelijk, dat Mr. Williams met de K.L.M. naar Holland kwam om hen te halen. Het sprak dan bijna vanzelf dat zij op dezelfde wijze weer naar zijn geboorteland zouden terugkeren. Het slagen van de tocht leek nu weer wat waarschijnlijker. Er waren nu in ieder geval twee kansen. Ten eerste de komst van de brief en ten tweede de komst van Mr. Williams zelf. De jongens spraken af, dat zij elkander de ochtend van de eerste vacantiedag, ’s morgens om acht uur, zouden ontmoeten bij Hans thuis, om de situatie die er dan onstaan was onder de ogen te zien. Met een; Good night! namen zij van elkander afscheid.

De eerste yacantiedag brak aan met een zee van beloften

Sluiten