Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EEN ALLERGELUKKIGSTE OPLOSSING

„Vertel eens gauw wat U meent”, drongen zij aan.

De havenmeester zette zich op zijn gemak neer en begon te vertellen.

„Kennen jullie de oude boetschuur, die even bezijden het havenhoofd langs de Maas staat?”

„Ja, natuurlijk, die kennen we, vader.”

. „Goed. Ik stond vanmorgen op het havenhoofd over jullie’s mislukte vacantie na te denken, en zag toen opeens wat een prachtige gelegenheid je bij die boetschuur hebt om een vacantie door te brengen. Het ding staat al jaren leeg; het is wel eert beetje bouwvallig geworden, maar met een paar uur werk is zij wel zo in orde te brengen dat er gebivakkeerd kan worden.”

„Wilt U ons een week of vier in die ouwe schuur opsluiten?”, vroeg Kees, een beetje teleurgesteld.

„Ja. Misschien hebben jullie er nog nimmer opgelet, hoe mooi het daar is. Zo je weet staat die schuur op een terrein dat wel een kilometer of tien lang is. Het is rijk begroeid met mosjes en het wemelt er van planten en vogels. Een paar meter bij de loods vandaan is een put, die uitstekend drinkwater oplevert. Denk eens, wat een ideale omgeving voor een rustige en gezonde vacantie. Je kunt er op de prachtige grasvelden die je er hebt alle takken van sport beoefenen. De rivier geeft volop gelegenheid om te zwemmen. Een boot om te zeilen, te roeien of te visseh is er tot je beschikking. Mijn poesje wat wil je nog meer?”

Het plan dat de havenmeester met veel geestdrift in zijn stem uitgelegd had, scheen de jongens maar weinig te bekoren, Het was allemaal wel waar wat de havenmeester daar vertelde, maar het whs gewoon. Duizenden hadden zoiets al eens meer gedaan. Als het nu nog een kamp kon worden in een vreemde streek, dan zou het heel wat anders wezen. Maar zo dicht bij huis, een uurtje lopen bij je gewone omgeving vandaan, dat leek heus niet zo begeerlijk. Het was verre van opwindend.

Havenmeester Brandsma bemerkte wel, dat het de jongens niet meeviel, Hij riep den notaris en diens vrouw te hulp en er

Sluiten