Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EEN ALLERGELUKKIGSTE OPLOSSING

En als zij eens erg gelukkig waren en er zou eens een boot van de Lloyd uitvaren, ’s avonds, zoals gewoonlijk met vele lichten op, dan zouden zij zich kunnen verbeelden in een sprookjeswereld te leven 1

„Laten wij voordat wij beslissen eerst eens naar de schuur gaan kijken , stelde Hans voor, merkbaar onder de indruk van hetgeen zij voor zich zagen.

„Dat zullen we doen. De schuur heeft een goeie kans ons toekomstig tehuis te worden.

Welgemoed en met veel meer belangstelling dan zij gekomen waren trokken de beide vrienden nu naar de oude vervallen schuur, waar in gfeen jaren, naar men tenminste veronderstelde, een menselijk wezen een voet gezet had. Het terrein was in vroegere jaren bestemd geweest om de netten te drogen van de schepen, die in de geboorteplaats van Kees en Hans eens een grote bron van inkomsten waren geweest. De rederij die het terrein in eigendom had gekregen was echter, als zovele van haar collega’s, in de branding van deze ongunstige tijd verloren gegaan, zodat de terreinen en de schuur die vroeger dienden om de nettenboetsters een onderdak te verschaffen, waardeloos en renteloos lagen. Het uiterlijk van de loods was voor de jongens niet aanmoedigend. De wanden bestonden uit geteerde planken, zogenaamd gepotdekseld over elkaar heengelegd. Zij hadden hier en daar sterk door de jarenlange verwaarlozing geleden. Op de wanden rustte een hoog, met rode pannen gedekt dak. Een vrij brede deur gaf toegang tot het inwendige, terwijl een aantal groen geverfde ramen voor het licht zorgden en het bijna triestige geheel toch nog een fleurig tintje gaven.,Voor de deur, op enkele meters afstand, als soldaten in het gelid, stonden een rijtje hoge populieren.

„Het ziet er toch hens niet zo kwaad uit”, meende Kees; ha met een kennersblik de omtrek van de schuur opgenomen te hebben.

„Het lijkt mij ook niet slecht”, antwoordde Hans, „Als het

Sluiten