Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EEN WONDERBARE ONTDEKKING

stond en dus vermoedelijk aan het critisch oog der beide dames ontsnapt was.

„Zoveel te beter”, mompelde Hans, terwijl hij zich ontkleedde.

Hij wierp nog een blik uit het venster. De havenkade lag volkomen verlaten. De weinige schepen lagen roerloos en donker onder ,«de lichte nachtelijke hemel. De maan glansde goedmoedig en alleen het gerommel van een zich verwijderde goederentrein verbrak de nachtelijke stilte.

Hans nam zich vöor eens heerlijk te liggen denken aan de prettige dagen die ze tegemoet gingen, maar toen hij een paar minuten onder de dekens lag, vergat hij dat voornemen volkomen, want toen maakte de slaap zich van hem meester en snurkte hij spoedig als een os.

’s Morgens om zes uur waren de jongens gereed om het nieuwe avontuur te beginnen. De havenmeester, die ondanks het vroege uur met zijn vrouw naar het notarishuis gekomen was, had gezorgd voor een wagentje, waarop de bagage van de jongens vervoerd zou kunnen worden. Nadat de wagen opgeladen was, namen zij hartelijk afscheid van hun ouders en begonnen de tocht naar het kampeerterrein. Kees duwde en Hans trok vooraan de wagen. Op de hoek van de havenkade bleven zij even staan om nog eens voor het laatst hun ouders toe te wuiven, di$ op de stoep van het notarishuis de vertrekkende jongens nakeken. Toen pas slaakte Kees een zucht van verlichting en zei: „Ziezo, dat is achter de rug. Hoe staat het er mee, Hans? Schik in het geval?”

„Reuze. Wil jij nog terug?”

„Ik dénk er niet aan. Alleen om die kwestie van die gesloten schuurdeur op te lossen was ik al gegaan”, antwoordde Kees geestdriftig.

Ja, die sleutel! Dat was wel in de allereerste plaats de reden reweest waarom zij zo opeens op het plan van havenmeester Brandsma waren ingegaan. Gedurende al de voorbereidingen die getroffen moesten worden om eenmaal in het kamp aan-

Sluiten