Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EEN VEELBEWOGEN MIDDAG

besluiten juist in verband met die vreemde sleutelgeschiedenis op het plan van vader in te gaan. Wat gebeurde er nu? Toen wij gepakt en gezakt hier aankwamen, kwam er een vreemde snuiter op ons af, die ons de oren van het hoofd vroeg en ons aanraadde niet in de schuur te gaan slapen. Wij zeggen hem vriendelijk goedendag en vinden de schuur open. Open, terwijl wij toch met eigen ogen gezien hebben dat zij een dag tevoren gesloten was. Wat vonden wij in de schuur? Het meubilair van een villa en een koffer volgeplakt met etiketten, een koffer, die wij merkwaardig genoeg van te voren ook gezien hadden. Die koffer loste het raadsel van den vreemden snuiter op. Want de koffer was van hem, en in zijn vrees dat wij het interieur van de oude schuur zouden ontdekken, raadde hij ons aan in de tent te gaan slapen. Je weet dat ik vanmorgen al dacht dien man meer gezien te hebben. Het blijkt nu dat de man met de koffer die wij twee dagen geleden door de stad zagen tippelen, dezelfde is als de man die ons vanmorgen uithoorde. Is het niet allemaal zo, Hans?”

„Wèl zo”, antwoordde Hans, die geduldig geluisterd had naar de ietwat verwarde uitlegging van Kees.

„Juist. Wat voor conclusie kunnen we nu uit de feiten trekken?”

„Vertel jij het maar eens, Sherlock Holmes”, zei Hans lachendé

„Goed. In de eerste plaats dat onze vriend de vreemdeling hier in de buurt een bezigheid heeft, die hem noodzaakt de schuur te bewonen.”

„Aangenomen.”

„In de tweede plaats heeft hij liever niet dat wij of een ander zich met die bezigheden bemoeien, anders had hij niet geprobeerd ons uit de schuur te houden, en den eigenaar wel behoorlijk toestemming gevraagd.”

„Niets op tegen.”

„In de derde plaats moet het iemand zijn die ruim in de contanten zit, want de wijze waarop hij de schuur ingericht heeft vertelt ons dat.”

Sluiten