Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EEN VEELBEWOGEN MIDDAG

„Ik kan je niet tegenspreken, Kees.”

„Dat dacht ik ook.”

„En wat nu?”

„Wel, heel eenvoudig. Dit avontuur is ons als ’t ware zo maar toegeworpen. Ik geloof dat wij verplicht zijn ogen en oren open te zetten en eens duchtig te onderzoeken wat onze vriend met het geborduurde vest in het schild voert.”

„Ik zou zo zeggen dat dit voor een eerste kampdag welletjes is, niet?”

„Natuurlijk. Nog èèn ding. Het raadsel van de boot hebben wij nog niet opgelost.”

„Laten wij dat bewaren tot na het eten, vind-jé niet?”, stelde Hans voor.

„Goed. Terwijl jij ons potje gereed maakt ga ik een beetje lezen, als jij ’t goed vindt.

„In orde.”

„Wat eten wij?”, vroeg Kees, die er opeens aan dacht dat hij nog nimmer kennis gemaakt had met de kookkunst van zijn vriend.

„Aardappelen, vlees en groente”, antwoordde Hans trots.

„’t Zal mij benieuwen wat je er van terecht brengt”, plaagde Kees.

„Afwachten, Keesje”, antwoordde Hans, maar hij trok toch wel een beetje benauwd gezicht, want hij dacht aan de boter en de groene zeep.

Gelukkig ontging dit Kees, anders had hij misschien argwaan gekoesterd.

Terwijl Kees het zich in de tent zo gemakkelijk mogelijk maakte en zich verdiepte in de avonturen van Winnetou, maakte Hans zich gereed voor het menu te zorgen. Hij haalde de koffer waarin zich de mishandelde boter bevond voor de dag en opende de koffer. Tot zijn ontzetting zag hij dat de pot. met augurken gebroken was, waardoor de inhoud van de koffer er in èèn woord afschuwelijk uitzag. De boter, die reeds in onvrijwillige aanraking gekomen was het de groene zeep, hleek er het ergst

Sluiten